Uit de Klink van 1993 - RIJKE STINKERDS
 
Na 247 jaar werden nabij het plaatsje Doornik in België, 12 uitstekend bewaarde skeletten gevonden van gesneuvelde Engelse soldaten die in 1745 de dood vonden in de slag om Fontenoy. De Engelsen vochten toen zij aan zij met de Nederlanders tegen de Fransen. In het graf trof men zelfs de kanonskogel aan die hen van het leven beroofde. De Fransen wonnen deze slag met achterlating van 900 doden terwijl de Engelsen en Nederlanders 5000 op het slagveld achter lieten, ten opzichte van de 2e wereldoorlog was deze slag maar een kleine schermutseling want de 2e wereldoorlog heeft aan 62 miljoen mensen het leven gekost en zeker meer het aantal gewonden.
 
Invasie
Tijdens deze tweede wereldoorlog werd de gehele Nederlandse kust tot "spergebied" verklaard. Vele huizen, hotels en torens aan de kust moesten worden afgebroken om plaats te maken voor bunker stellingen en geschut torens om aanvallen van vliegtuigen uit Engeland tegen te gaan en om een eventuele invasie door geallieerde legers te voorkomen. In Zandvoort trof men nog vele oude vissershuisjes aan die voor of tijdens de Franse overheersing werden gebouwd. Tijdens de afbraak trof men bij een der huisjes een dubbele muur aan. Bij het afbreken van die muur stuitte men op een gemummificeerd Franse legionair in vol ornaat. Zelfs de blauwe pantalon met bies, rood van kleur, was nog enigszins zichtbaar. Bij het aanraken van het geheel viel alles als stof uit elkaar.
 
In de kerk begraven
In die Franse tijd wist men ook van wreedheden hoewel het toen eerlijker toeging dan de oorlogen van heden. Als men vroeger rijk was of een zeer gezien persoon of men had veel voor de gemeente betekend of men had een adellijke titel dan werd men in de kerk begraven. De burgers en buitenlui rondom de kerk en de armen ergens buiten een stad of dorp.Tijdens de Franse overheersing in het jaar 1795 kwam er een verbod om mensen, wie dan ook, in een kerk te begraven.
 
Rijke stinkerd
Misschien is het niet aan ieder bekend maar de uitdrukking:"een rijke stinkerd" komt hieruit voort. De eerste 3 a 4 weken was de stank in de kerk ondraaglijk en de kerkgangers gingen met zakdoeken voor de mond ter kerke. De Nederlanders trokken zich niets van deze Franse wet aan en dit heeft tot na de Franse overheersing geduurd n.l. tot 1827. Toen heeft men bij Koninklijk Besluit beslist dat vanaf l jan. 1829 geen doden meer in kerken mochten worden begraven. Bijna in alle kerken in Nederland heeft men de grafkelders leeg gehaald, alleen in Delft worden leden van het Koninklijk Huis nog bijgezet in de Koninklijke grafkelders.
 
WOOD